പ്രണയകാണ്ഡം- soliloquies in love

This set of poems just took birth out of me during another episode of intense love - as usual passionate still lonely. Kept all the poems in a word file imagining always about presenting it along with my proposal. I may be destined to be the prisoner of unrequitted loves.

This time too, it was nipped before it bloomed. No grand stages of love seeking occured; it happened such silently and complicatedly. Obviously I didnt have any chnace of handing over my poems too. I dont want to set those poems on fire. I am presnting it to the open world, at least the poems should see the breath and warmth of an open world. 

But quite differently from the last time, I am emerging out of it, although  painfully but with a mission. I will keep on singing about the hope till my death. 

  The poems are arranged as it occured chronolgically starting with a love letter(2 months back), and ending with the bharathvaakyam(just one week old). so from next post onwards. 

  

ചുവന്ന ഇരട്ടവാലന്‍

സമുദ്രങ്ങളെ സ്വപ്നം കാണുന്നവന്‍

പ്രചണ്‍ഡസന്ധ്യകളെ ധ്യാനിക്കുന്നവന്‍ 

വീറുറ്റ ചെഞ്ചോരയില്‍ വിടരും പൂക്കള്‍ 

എങ്കിലുമൊരാങ്കലാപ്പിപ്പൊഴീ കടല്‍തീരത്ത്.  

അകവും പുറവും തമ്മിലുരസിച്ചിതറുന്ന 

അഗ്നിനാളങ്ങളില്‍ പൂത്തിരിപോലെ 

കത്തിക്കരിയുന്ന വെടിമരുന്നുകള്‍ ഞങ്ങള്‍ 

ആകാശങ്ങളെ ശോഭാമയമാക്കാത്തവര്‍.  

മേശപ്പുറത്തെവിപ്ലവക്കടലാസ്സില്‍ 

തുരന്നുനുരഞ്ഞിറങ്ങുന്ന ഇരട്ടവാലന്മാര്‍ 

എല്ലാ വസ്തുതയും ദഹിപ്പിച്ചിറങ്ങുമ്പോള്‍ 

എല്ലാപ്രതീക്ഷകളെയും വിസര്‍ജ്ജിപ്പിക്കുന്നു.

ഒരു പ്രാര്‍ത്ഥന

ദൈവമേ

തരിക നീയെനിക്കെന്‍റെ നാവില്‍ 

എല്ലാ സ്വാര്‍ത്ഥതയും 

എരിയിച്ചു കളയുന്ന അഗ്നിജലം. 

എന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍ 

നിഷ്കളങ്കതയുടെ മഞ്ഞുത്തുള്ളി.  

നിന്‍റെ സംഗീതമൊരുക്കുവാന്‍ 

അദൃശ്യവീണകളായി കരങ്ങളും. 

തിരികെ ചേര്‍ക്കുക നീയെന്നെ 

അഹം പൊരുളറിയാത്ത, 

തിരയാത്ത ശൈശവത്തില്‍. 

ഓരോ അറിവിന്‍റെയും കെട്ടുകളഴിക്കുക.

ഇക്കാലത്തെ ഞങ്ങള്‍

ഞങ്ങള്‍ പിറന്നപ്പോള്‍ 

ബാംസുരികള്‍ക്കു സുഷിരങ്ങള്‍

നഷ്ടപ്പെട്ടുക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. 

ശ്വാസത്തിന്‍റെ താളമല്ലാതൊരു ക്രമവും 

ദിനരാത്രങ്ങളല്ലാതൊരു ലയവും 

ഞങ്ങള്‍ക്കുള്‍ക്കൊള്ളാനാവുന്നില്ല.

മലവീഥികളില്‍ കിഴക്കന്‍ കാറ്റ് 

ഭ്രാന്തുപിടിപ്പിക്കുന്ന ജിപ്സികള്‍ മാത്രം 

പ്രാചീനകാലത്തിന്‍റെ രാഗങ്ങള്‍ കേട്ടു. 

മഹാസംഗീതത്തിന്‍റെ അഭൗമഗരിമ. 

ഭ്രാന്താലയത്തിലെ പരേതന്മാര്‍ മാത്രം 

കവിതകള്‍ ശ്രുതിമധുരമാക്കിയ പ്രവാഹങ്ങള്‍ കണ്ടു.

ഡീസല്‍മണത്തിന്‍റെ രൂക്ഷതയും 

ജെറ്റുവിമാനങ്ങളുടെ മുരള്‍ച്ചയും മാത്രം 

ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കുന്നു;

ഒപ്പം ഞങ്ങളുടെ കവിതകളുടെ 

താളമില്ലാത്ത അര്‍ത്ഥശൂന്യതയും!

Again darwish from "Identity Card"

Therefore!

Record on the top of the first page:

I do not hate man

Nor do I encroach

But if I become hungry

The usurper's flesh will be my food

Beware-beware- of my hunger

and my anger!!

last lines from Darwishs's Passport

Oh, gentlemen, Prophets,

Don't ask the trees for their names

Don't ask the valleys who their mother is

From my forehead bursts the sword of light

And from my hand springs the water of the river

All the hearts of the people are my identity

So take away my passport!

Last lines from Neruda's - I am explaining a few things

And you'll ask: why doesn't his poetry
speak of dreams and leaves
and the great volcanoes of his native land?

Come and see the blood in the streets.
Come and see
The blood in the streets.
Come and see the blood
In the streets!